ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΝΑΜΕΙΧΘΕΙ ο ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΣ ΠΑΡΑΓΩΝ ΠΡΟΣ ΟΦΕΛΟΣ ΤΟΥ ΒΟΡΕΙΟΗΠΕΙΡΩΤΙΚΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ.

Δυο «φωνές» τοποθετούνται

www.Apodimos.com

Ενημερώνουμε όλους τους Έλληνες, Κυπρίους και τους Ομογενείς και όσους έχουν ελληνικές ρίζες ότι σ’ αυτή την παρουσίαση δεν θα ασχοληθούμε για το γιατί η ελληνικής κυβέρνηση θέλει οι Αλβανοί εργαζόμενοι νόμιμα ή παράνομα κλπ  να πάρουν Ελληνική Ιθαγένεια ενώ η Αλβανία σε λίγο είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης αυτό ας στο σκεφθούν διότι είναι Έλληνες πολιτικοί. Εμείς σαν Έλληνες και Απόδημοι αδελφοί μας κάτι που ζητούμε είναι να εξεταστεί το μέλλον του βορειοηπειρωτικού Ελληνισμού υπό το πρίσμα των εξελίξεων στα Βαλκάνια και την ευρύτερη περιοχή, και αφετέρου να γίνει μία πρώτη συζήτηση μεταξύ των Βορειοηπειρωτών για τις προτεραιότητες και τους στόχους του βορειοηπειρωτικού κινήματος καθώς και, να προσδιοριστούν τα μέσα μέσω των οποίων αυτοί θα επιτευχθούν. Επίσης ζητούμε μάθουμε την στρατηγική, που πρέπει να ακολουθηθεί από δω και στο εξής, και για τις προτεραιότητες που πρέπει να τεθούν ώστε να επιτευχθεί ο κύριος στόχος της βορειοηπειρωτικής κοινότητας, που δεν είναι άλλος από τη δημιουργία συνθηκών ανάπτυξης, ευημερίας και σεβασμού των βασικών ελευθεριών ως εγγύησης για τη συνέχιση της ελληνικής παρουσίας στη Βόρειο Ήπειρο σαν μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

 

Νομίζουμε ότι η Ελλάδα πρέπει να σκύψει πάνω από τα προβλήματα των Βορειοηπειρωτών και να εκμεταλλευτεί τη διαδικασία ένταξης της Αλβανίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση επιτυγχάνοντας την επίλυση των δίκαιων αιτημάτων των Ελλήνων της Αλβανίας. Και αυτό διότι όλοι οι Έλληνες εκφράζουν την αγωνία τους για την συνεχή και ύπουλη προσπάθεια των αλβανικών Αρχών να τρομοκρατήσουν και τελικά να εκδιώξουν τον Βορειοηπειρωτικό Ελληνισμό από τις πατρογονικές του εστίες. Ο Ελληνισμός δεν έχει περιθώριο για άλλες εδαφικές συρρικνώσεις. Εμείς σαν Apodimos.com Online magazine δεν θα επιτρέψουμε στον εαυτό μας άλλες χαμένες ή αλησμόνητες Πατρίδες κάτι που δεν επιτρέπουν επίσης  όλοι οι Έλληνες και Απόδημοι αδελφοί μας . Και αυτό διότι οι Βορειοηπειρώτες αγωνίζονται με κάθε τρόπο για να μην πάνε χαμένοι οι κόποι και οι αγώνες του Πατρο-Κοσμά, των Ηπειρωτών αγωνιστών του 1821, του 1912-13, του 1914 και του 1940-41 καθώς και των γνωστών ή αγνώστων θυμάτων τού ολοκληρωτικού καθεστώτος του Χότζα και τού Αλία.

Ενώ γνωρίζουμε στους πολυπληθείς επισκέπτες – αναγνώστες μας ότι κατά τον Στράβωνα ως βόρεια σύνορα του συμπαγούς Ελληνισμού - Ηπειρωτικού - με τους Ιλλυριούς εκλαμβάνεται η Εγνατία οδός με δύο αφετηρίες από τα αδριατικά παράλια, τις πόλεις Επίδαμνο (Δυρράχιο) και Απολλωνία, μετά δε τη συνάντηση των πορειών ανατολικά η παμπάλαια οδός ακολουθεί το ρεύμα του Γενυσού - Γενούσου - Σκούμπη ποταμού. Το πολυτιμότερο τεκμήριο φέρει στη δημοσιότητα ακραιφνής Αλβανός - Σκυπιτάρος ηγέτης, μάλιστα εθνικιστής και μέγας αγωνιστής, ο Basri Βey, ο οποίος σε γαλλόγλωσσο δημοσίευμά του γράφει: «Αναγνωρίζουμε τον ελληνικό χαρακτήρα της νότιας Αλβανίας, όπου το υπεραιωνόβιο πολιτισμικό έργο των σχολών της κυριαρχεί ηθικά και εθνικά». (Αχιλλέας Γ. Λαζάρου).

Εδώ όμως προτείνουμε σε όλους του επισκέπτες – αναγνώστες μας, να μελετήσουν κάνοντας ΚΛΙΚ στον τίτλο, ότι αφορά τους Ηπειρώτες αγωνιστές του 1940-41 στο άρθρο μας του ΝΟΕ του 2009 με τίτλο ΚΛΙΚ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟΥΣ ΞΕΧΑΣΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΗΡΩΕΣ ΝΕΚΡΟΥΣ ΜΑΣ ΣΤΗΝ ΑΛΒΑΝΙΑ και ΤΟ ΕΠΟΣ ΤΟΥ 1940. Οπτικοποιημένο Ιστορικό Αφιέρωμα και θα καταλάβουν πολλά.

Αυτά σαν πρώτη ενότητα για να ακολουθήσει και το πιο κάτω άρθρο το οποίο θα πρέπει να έχετε υπόψη σας :

H ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ ΤΗΣ ΑΛΒΑΝΙΑΣ και το ΑΛΒΑΝΙΚΟ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΙΚΟ ΛΕΞΙΚΟ.

www.Apodimos.com

««Ενημερώνουμε όλους τους Έλληνες και τους Αποδήμους αδελφούς μας ότι κάτι περίεργο συμβαίνει στην γειτονιά μας διότι οι πολιτικοί άρχοντες της Αλβανίας δεν ξέρουμε που το πάνε , την στιγμή είναι προς ένταξη χώρα στην ΕΕ και η Οικονομία της στηρίζετε στα χρήματα που τους στέλνουν τα αδέλφια τους που σκληρά εργάζονται στην Ελλάδα . Για αυτό όλοι οι πολυπληθείς επισκέπτες – αναγνώστες μας πρέπει να γνωρίζουν ότι τα γεγονότα στο Κοσσυφοπέδιο είχαν προβληματίσει πολλούς. Πολλοί λέγανε και φοβούνται την πιθανή εξέλιξη των γεγονότων στην περιοχή, διότι μπορεί υπήρχε ένα σοβαρό «Ντόμινο Εξελίξεων » στην Βαλκανική και για αυτό πρέπει να προσέξουμε πολύ. Από την πλευρά της η Ρωσία είχε απευθύνει αυστηρά προειδοποίηση προς τους Δυτικούς για τις προτάσεις του σχεδίου Αχτισαάρι για την αυτονομία από τη Σερβία του Κοσσυφοπεδίου σε ιδιαιτέρως σκληρό ύφος. Η προειδοποίηση αυτή θύμιζε την εποχή του ψυχρού πολέμου, ενώ σε άρθρο της η «Πράβντα» αναφερόταν ότι οι προτάσεις για πλήρη αυτονομία είναι μέρος ενός ευρύτερου σχεδίου για δημιουργία Μεγάλης Αλβανίας εις βάρος των Σκοπίων και της Ελλάδος, κάτι το οποίο δεν θα επιτρέψει η Μόσχα.

Στο ίδιο άρθρο αναφερόταν ότι η επίκληση της πληθυσμιακής συνθέσεως του Κοσσυφοπεδίου, είναι αποτέλεσμα της πολιτικής διώξεων κατά των Σέρβων κατά τη διάρκεια του πολέμου από τις ναζιστικές δυνάμεις και μετά τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας, δεν έχει ερείσματα, διότι αντίστοιχα οφείλει η Βρετανία να αναγνωρίσει το Λάιτσεστερ ως Ινδικό, λόγω αλλαγής του πληθυσμού.

Δεν θα γράφαμε τα πιο πάνω εάν και εφόσον Αλβανική Ακαδημία Επιστημών, που είναι το πιο σημαντικό επιστημονικό ίδρυμα της χώρας, αναφερόταν επί καθεστώτος Χότζα και Κόματος Εργασίας της Αλβανίας, είχε δείξει κάποιες τάσεις προς την κατεύθυνση τεκμηρίωσης και ανάληψης της πρωτοπορίας στο εθνικό ζήτημα, όταν σε έκδοσή της με τον τίτλο «Οι Αλβανοί και οι περιοχές τους» (1982) είχε συμπεριλάβει κείμενα πανεπιστημιακών από το Κοσσυφοπέδιο. Όμως ο εθνικισμός και ανθελληνισμός συνεχίζεται και στους δύο πρώτους τόμους το Αλβανικό Εγκυκλοπαιδικό Λεξικό δεν παραιτείται από τους γνωστούς εθνικιστικούς ισχυρισμούς «επιβεβαίωσης» της αλβανικής καταγωγής και εθνικότητας της Ηπείρου, της Άρτας, των Ιωαννίνων, Πρέβεζας και Ηγουμενίτσας, περιοχές οι οποίες, σύμφωνα με το Λεξικό, παραχωρήθηκαν στην Ελλάδα με τη χάραξη των Ελληνο-αλβανικών συνόρων . Επίσης είναι δυσφημιστική η στάση του Λεξικού προς την εθνική ελληνική μειονότητα, την καταγωγή και τον πολιτισμό της ενώ αναφέρετε ότι οι προσωπικότητες της εθνικής ελληνικής μειονότητας αναφέρεται απλώς ότι «κατάγεται από οικογένεια με γονείς ελληνικής εθνικότητας» , ή παρουσιάζονται ως Αλβανοί. Επίσης ο εθνικισμός και ο ανθελληνισμός όπως αναλύεται στα κείμενα της Ακαδημίας Επιστημών των Τιράνων συμπίπτει με τα οράματα των Αλβανών λίγο πριν τη δημιουργία του αλβανικού κράτους για ένωση των αλβανικών πληθυσμών της Βαλκανικής και την παραχάραξη της ιστορίας.

Πλέον τα γεγονότα εξελίσσονται μπροστά στην πόρτα της Ελλάδος και για αυτό το λόγο έχουμε υποχρέωση να ενημερώσουμε τους επισκέπτες και αναγνώστες της Αρχειακής αρθογραφία μας Έλληνες , Κυπρίους και Απόδημους αδελφούς μας για τα γεγονότα που εξελίσσονται στην περιοχή των Βαλκανίων παρουσιάζοντας ορισμένα ενημερωτικά άρθρα του Apodimos.com με σκοπό την πλήρη ενημέρωση τους. Οι άξονες που παρουσιάσουμε αφορούν εξελίξεις στην περιοχή των Βαλκανίων και το ευρύτερο σχέδιο για την δημιουργία Μεγάλης Αλβανίας. Και τους ενημερώνουμε ότι τα πιο κάτω άρθρα μας που θα μελετήσουν είναι διαχρονικά και για να γίνουν γνωστικό κτήμα τους .............

για να το μελετήσετε όλο κάντε  ΚΛΙΚ στο http://www.apodimos.com/arthra/09/Nov/AKADAMIA_EPISTIMON_THS_ALBANIAS_
KAI_TO_ALBANIKO_EGKYKLOPEDIKO_LEXIKO/index.htm

Η έγκυρη ενημέρωση όλων των Ελλήνων, Κυπρίων και Απόδημων αδελφών μας είναι μέλημα μας σε ότι θέμα πραγματευόμαστε πάντα παρουσιάζοντας πάντα τις πηγές μας καθώς και πολλές φορές και τα αυτούσια κείμενα τους όπως θα γίνει και με αυτά 2 έγκυρα άρθρα των Himaraunion.com – Neb.gr που συγκροτούν μια πλήρη έρευνα. Οι τίτλοι είναι «Η ανάγκη στοχευμένης ανάμειξης του Ευρωπαϊκού παράγοντα προς όφελος του Βορειοηπειρωτικού Ελληνισμού» και «Η Ελλάδα έχει κάνει πολλά για τους Βορειοηπειρώτες!». Στην προκειμένη περίπτωση είναι οι Σεβ. Μητροπολίτης Δρυϊνουπόλεως Ανδρέας, Κωνσταντίνος Χολέβας, Αχιλλέας Λαζάρου, Απόστολος Π. Παπαθεοδώρου, Ζήσης Δρούβης, Μιχαήλ Μαρτσέκης κα

Όμως πριν σας παρουσιάσουμε 2 άρθρα θα σας ενημερώσουμε σε θέματα που αφορούν το θέμα που αφορούν τους Βορειοηπειρώτες , ότι έχει σχέση με την Αλβανία και τους Έλληνες κλπ σε μια εισαγωγή :   

1.      Πρώτα από όλα θα παρουσιάσουμε καταρχάς την άποψη του Γενικού Πρόξενου της Ελλάδας στο Αργυρόκαστρο, κ. Γιάννη Ριζόπουλου. Όπου μεταξύ των άλλων συνεκτιμά ότι η Ελλάδα κινείτε για να λάβει μέτρα για τη στήριξη των Βορειοηπειρωτών και στην Ελλάδα, αλλά κυρίως στη Βόρειο Ήπειρο. Ενώ έχει αναφερθεί στα έργα που συντονίζει στους τέσσερις νομούς ευθύνης του προξενείου Αργυροκάστρου, ωστόσο φάνηκε απαισιόδοξος ως προς το θέμα της ελληνικής παιδείας, αφού όπως είπε χαρακτηριστικά «το υπουργείο Εξωτερικών δυστυχώς δεν μπορεί να βρει παιδιά να φοιτήσουν στα ελληνικά σχολεία. Παρά ταύτα η Ελλάδα θα κάνει ό,τι μπορεί για να βελτιωθούν οι υποδομές στα ελληνικά σχολεία και τα βιβλία να φτάνουν στην ώρα τους». Επίσης, ανακοίνωσε και την αύξηση των υποτροφιών προς τους Βορειοηπειρώτες από 8 που ήταν πέρυσι σε 30 φέτος. Εμείς νομίζουμε σαν Apodimos.com ότι η ελληνική πολιτεία οφείλει να κινηθεί με γνώμονα αυτά και η κυβέρνηση να ασκήσει πολιτική στη βάση της αμοιβαιότητας και να σκληρύνει τη στάση της έναντι της Αλβανίας εφόσον αυτή δεν συμμορφώνεται ως προς το σεβασμό των δικαιωμάτων της ελληνικής μειονότητας διότι για εμάς  προέχει η ενότητα του βορειοηπειρωτικού Ελληνισμού και η αναζήτηση τρόπων ώστε να βοηθηθεί ο τόπος κι αυτός ο στόχος είναι κοινός.

2.      Αυτονομία: Η διεθνής εμπειρία και η Βόρειος Ήπειρος  Η ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ, συνήθως, είναι η μόνη λύση σε προβλήματα μεταξύ λαών στο ίδιο κράτος, που αμβλύνει τις διαφορές τους. Κι εμείς βέβαια μιλάμε για αυτονομία στη Βόρειο Ήπειρο, με το αδιασάλευτο των σημερινών συνόρων στα Βαλκάνια. Η αυτονομία είναι από τα ελάχιστα των πολιτικών δικαιωμάτων, που προβλέπονται στο Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών, αν λάβουμε υπ' όψη μας ότι εκεί συμπεριλαμβάνεται ακόμη και η αυτοδιάθεση, ως αναφαίρετο δικαίωμα των λαών. Σε πολλές χώρες σε όλο τον κόσμο υπάρχουν σήμερα ποικίλες περιπτώσεις αυτονομιακής διακυβέρνησης περιοχών. Δεν ζητάμε την αυτονομία, σαν κάτι καινούργιο. Η συνθήκη γι' αυτήν (Πρωτόκολλο Κερκύρας) ισχύει πάντα και ζητάμε την εφαρμογή της. (Ζήσης Δρούβης)

3.      Το Νομικό πλαίσιο των ελληνοαλβανικών σχέσεων και το Βορειοηπειρωτικό Ζήτημα Η αυθαίρετη αποκοπή τμήματος της Ηπείρου και η ενσωμάτωσή του στο νεοσύστατο Κράτος της Αλβανίας, δημιούργησε το Βορειοηπειρωτικό Ζήτημα. Το πάγιο αίτημα των Βορειοηπειρωτών και του ελληνισμού γενικότερα, εδράζεται σε ισχύουσα πολυμερή Διεθνή Συνθήκη (Πρωτόκολλο της Κερκύρας). Με καμία νέα διμερή συμφωνία, από νομικής απόψεως, δεν μπορεί να θιγεί το κύρος της, για δύο λόγους:

a.       Διότι είναι πολυμελής συμφωνία και η κατάργησή της γίνεται μόνο από τα συμβληθέντα μέρη και

b.      Διότι η Ελλάδα δεν ήταν συμβαλλόμενη στο Πρωτόκολλο της Κερκύρας, αφού αυτό το έγραψαν οι εκπρόσωποι της Αυτόνομης Πολιτείας της Β. Ηπείρου και οι εκπρόσωποι των εξι Μ. Δυνάμεων, οι οποίοι το γνωστοποίησαν στην Ελληνική Κυβέρνηση. (Μιχαήλ Μαρτσέκης)

4.      Το επίπλαστο πρόβλημα των «Μουσουλμάνων Τσάμηδων» . Το «Τσάμικο Πρόβλημα», με τον τρόπο που προκλήθηκε και προβάλλεται, είναι για τους καιρούς μας, όντως, επίπλαστο, και όχι πραγματικό και επίκαιρο. Διότι, προκλήθηκε αναιτίως και σκοπίμως, από υστερόβουλα και ύπουλα σχέδια, που προέρχονται, κυρίως, από ξένα κέντρα για αλλότριους στόχους, που μόνον στην αλήθεια δεν ανταποκρίνονται. Το Τσάμικο ήτο υπαρκτό, ως πρόβλημα, στη Θεσπρωτία μέχρι το 1944 και είχε ενταθή κατακόρυφα, κατά την πενταετία του 1940-44, ήτοι κατά τον νικηφόρο ελληνοϊταλικό Πόλεμο (1940-41) και την Κατοχή (1941-44), με υπαιτιότητα, όμως, ουσιαστικά εκείνων οι οποίοι και σήμερα το προκαλούν. (Απόστολος Παπαθεοδώρου)

Για την ολοκλήρωση της μελέτης των πολυπληθών επισκεπτών – αναγνωστών μας για τα πιο πάνω θέματα τους παρέχουμε την δυνατότητα κάνοντας ΚΛΙΚ στους τίτλους άρθρων μας του :

v       ΟΚΤ του 2006 με τίτλο ΚΛΙΚ ΟΙ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΣΤΗΝ ΒΑΛΚΑΝΙΚΗ και Η ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΤΩΝ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΩΝ ΕΛΛΑΔΟΣ – ΑΛΒΑΝΙΑΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ. και

v       ΔΕΚ του 2006 με τίτλο ΚΛΙΚΟΙ ΤΣΑΜΗΔΕΣ, Η ΤΣΑΜΟΥΡΙΑ ΚΑΙ Η ΑΠΟΘΡΑΣΥΝΣΗ ΤΩΝ ΑΛΒΑΝΟΤΣΑΜΗΔΩΝ.

Επίσης σας γνωρίζουμε ότι το Portal του Apodimos.com έχει την υποχρέωση να ενημερώσει τους απόδημους αδελφούς μας, όλους τους Έλληνες και τους Έλληνες του Οικουμενικού Ελληνισμού μέσα από την «φωνή του διαδικτυακού περιοδικού του» την οποία μελετούν την αρθογραφία του, 750.000 μηναίως και πλέον επισκέπτες για την δημιουργία του θέματος Τσάμηδες και Τσαμουριά διότι ΚΛΙΚ Το ΙΝΤΕΡΝΕΤ ΕΙΝΑΙ το ΚΑΛΛΙΤΕΡΟ ΜΕΣΟΝ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ για τους ΑΠΟΔΗΜΟΥΣ. Μέσα από την δύναμη που προσφέρετε μέσα από το Ιντερνετ που παρουσιάζουμε πιο πάνω, είχαμε τοποθετηθεί για τα θέματα που αφορούν τις περιπτώσεις της Αλβανίας με τα άρθρα μας και τα οποία και μπορείτε να τα μελετήσετε πιο κάτω :

        Τον Μάρτιο του 2000 με τίτλο ΚΛΙΚ Τι συμβαίνει στην Αλβανία;    

        Τον Ιανουάριο του 2001 με τίτλο ΚΛΙΚ Η Βόρειος 'Ηπειρος και η Ισορική σοβαρότητα της

        Τον Ιούλιο του 2001 με τίτλο ΚΛΙΚ ΑΛΒΑΝΙΚΟΣ & ΣΛΑΒΙΚΟΣ ΣΟΒΙΝΙΣΜΟΣ ΣΤΟΝ ΕΜΦΥΛΙΟ ΣΤΗΝ Π.Γ.Δ.Μ.

        Τον Φεβρουάριο του 2003 με τίτλο ΚΛΙΚ Η ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΑΛΒΑΝΙΑΣ και το ΕΡΓΟ του ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ κ. ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ.

        Τον Μάρτιο του 2003 με τίτλο ΚΛΙΚ ΚΡΑΥΓΗ ΑΓΩΝΙΑΣ ! «ΗΠΕΙΡΩΤΙΚΗ ΝΕΟΛΑΙΑ ΩΡΑ ΜΗΔΕΝ»

        Τον Μάιο του 2003 με τίτλο ΚΛΙΚ ΠΟΤΕ ΘΑ ΑΝΑΣΑΝΟΥΝ ΟΙ ΒΟΡΕΙΟΠΕΙΡΩΤΕΣ ; ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ οι ΠΑΛΑΙΟΙ και ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ να το ΘΥΜΟΥΝΤΑΙ και οι ΝΕΟΙ ! !

        Τον Δεκέμβριο του 2003 με τίτλο ΚΛΙΚ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΦΟΒΟΜΑΣΤΕ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΑΛΒΑΝΩΝ ΣΚΛΗΡΟΠΥΡΗΝΙΚΩΝ ;

        Τον Μάρτιο του 2004 με τίτλο ΚΛΙΚ ΜΠΟΡΕΙ ο ΑΛΒΑΝΙΚΟΣ ΣΩΒΙΝΙΣΜΟΣ να ΑΝΑΤΑΡΑΞΕΙ τα ΣΥΝΟΡΑ ΤΗΣ ΒΑΛΚΑΝΙΚΗΣ ;

Τώρα βασιζόμενοι στα πιο πάνω κείμενα, όλοι οι Ελλήνες, Κύπριοι και Απόδημοι αδελφοί μας μπορούν να μελετήσουν τα πιο δυο άρθρα τα οποία έχουν γράψει Νέοι Βορειοηπειρώτες :  

Άρθρο 1^ον

Η ανάγκη στοχευμένης ανάμειξης του Ευρωπαϊκού παράγοντα προς όφελος του Βορειοηπειρωτικού Ελληνισμού

Του Στέλιου Μπολάνου 08 Ιούνιος 2009

Η αίτηση ένταξης στην Ευρωπαϊκή Ένωση την οποία κατέθεσε η Αλβανία, στις 28 Απριλίου, στην Πράγα, ενισχύει σημαντικά την ανάγκη περαιτέρω στήριξης της στρατηγικής διασύνδεσης των Βορειοηπειρωτικών διεκδικήσεων με την Ευρωπαϊκή πορεία της Αλβανίας και μια μέγιστη δυνατή ανάμειξη του ευρωπαϊκού παράγοντα στο ζήτημα της Ελληνικής Μειονότητας, ως εξωτερικός-ουσιαστικός μοχλός πίεσης της Αλβανικής κυβερνήσεως για την αμεσότερη εκπλήρωση των σχετικών με την Ελληνική Εθνική Μειονότητα υποχρεώσεών της, κρίνεται σήμερα απαραίτητη όσο ποτέ άλλοτε.

Η επιλογή και η στήριξη της εν λόγο στρατηγικής μπορεί να συνεισφέρει, αποκλειστικά με πολιτικά μέσα, στην επίτευξη ρεαλιστικών στόχων, όπως είναι η κατοχύρωση των περιουσιών, η κατάργηση των αυθαίρετα ορισμένων μειονοτικών ζωνών, η υιοθέτηση της ελληνικής γλώσσας ως επίσημη γλώσσα του κράτους, η κατοχύρωση ελεύθερης και δημοκρατικής πολιτικής δράσης αλλά και η αναδιάρθρωση του νομικού πλαισίου λειτουργίας της τοπικής αυτοδιοίκησης με σκοπό την αναβάθμιση των τοπικών κοινωνιών σε ότι αφορά τη δυνατότητα άσκησης εξουσίας. Οι διεκδικήσεις αυτές παρουσιάστηκαν και στοιχειοθετήθηκαν επαρκώς στο υπόμνημα της ΟΜΟΝΟΙΑΣ προς την Επιτροπή Εθνικής Άμυνας και Εξωτερικών Υποθέσεων της Βουλής των Ελλήνων, τον περασμένο Νοέμβριο, συνυπογράφηκαν από το σύνολο του ηπειρωτικού ελληνισμού παγκοσμίως, αλλά και υιοθετήθηκαν πλήρως από την πρόσφατη πρωτοβουλία για την δημιουργία ενός μοναδικού φορέα εκπροσώπησης των εν Αθήναι Βορειοηπειρωτών.

Εάν θέλουμε όμως να υποστηρίξουμε ως Μειονότητα αυτή τη στρατηγική δεν αρκούν τα ευχολόγια που ακούγονται κατά καιρούς από τους διάφορους παράγοντες του βορειοηπειρωτικού ελληνισμού αλλά απαιτείται πρωτίστως τεχνοκρατική γνώση σε ότι αφορά τα μέσα και το πλαίσιο δράσης των Εθνικών Μειονοτήτων στη σύγχρονη ευρωπαϊκή πραγματικότητα.

Το σύνολο της επιχειρηματολογίας στη βάση της οποίας στηρίχθηκε το υπόμνημα της ΟΜΟΝΟΙΑΣ προς τη Βουλή των Ελλήνων, αναπτύχθηκε επάνω στα σχετικά με την Ελληνική Μειονότητα κείμενα των αρμόδιων για αντίστοιχα θέματα ευρωπαϊκών οργανισμών, γι αυτό και είχε ως αποτέλεσμα την επίσημη παραδοχή εκ μέρους της Ελληνικής Κυβέρνησης, δια στόματος υφυπουργού εξωτερικών Ιωάννη Βαλλινάκη, από το βήμα της Βουλής ότι: «τα ζητήματα που θίγονται, έτσι όπως θίγονται, στο υπόμνημα, είναι υπαρκτά και ασφαλώς είναι σεβαστά και μπορώ να διαβεβαιώσω τη Βουλή ότι η Ελληνική Κυβέρνηση σε κάθε περίπτωση, τόσο διμερώς με την αλβανική πλευρά όσο και πολυμερώς σε όλους τους διεθνείς οργανισμούς –στο Συμβούλιο της Ευρώπης, στην Ευρωπαϊκή Ένωση, στον ΟΑΣΕ- θέτει τα ζητήματα αυτά μετ’ επιτάσεως και λαμβάνει, λοιπόν, σοβαρά υπ’ όψιν της τις απόψεις της μειονότητας».

Η εκάστοτε ελληνική κυβέρνηση δεν μπορεί παρά να στηρίξει οποιαδήποτε θέση που αφορά το βορειοηπειρωτικό ελληνισμό και βασίζει την επιχειρηματολογία της στο σχετικό ευρωπαϊκό κεκτημένο (όπως έκανε και ο Υφυπουργός Εξωτερικών Μιλτιάδης Βαρβιτστιώτης με τη δήλωσή του μέσα από τα Τίρανα για την ανάγκη επιστροφής των περιουσιών στους Έλληνες της Αλβανίας), ενώ από την άλλη πλευρά, η εκάστοτε Αλβανική κυβέρνηση έχει πολλούς λόγους για να κάνει δεκτά τέτοιου είδους αιτήματα, στο πλαίσιο της στρατηγικής επιλογής της για προσέγγιση με την Ευρωπαϊκή Ένωση. Όσο νωρίτερα αντιληφθούμε και εκμεταλλευθούμε ως Βορειοηπειρωτικός Ελληνισμός τη δυναμική της σχέσεως μεταξύ αυτών των μεταβλητών, τόσο καλύτερη υπηρεσία θα έχουμε προσφέρει στην πατρίδα και στις επόμενες γενιές.

Η προσπάθεια μέγιστης εκμετάλλευσης της σχέσεως μεταξύ Ευρωπαϊκής Ένωσης, Αλβανίας και Ελλάδας συνίσταται, κάνοντας ουσιαστικά ένα βήμα παραπέρα, στην προσπάθεια επιρροής, από πλευράς του Βορειοηπειρωτικού Ελληνισμού, των σχετικών θέσεων που υιοθετούν οι αρμόδιοι ευρωπαϊκοί οργανισμοί αναφορικά με την Ελληνική Μειονότητα. Προς αυτή την κατεύθυνση, παρακάτω ακολουθεί μια περιγραφική αναφορά του ρόλου που μπορούν να διαδραματίσουν οι Οργανώσεις των Μειονοτήτων, στην προσπάθεια πάντα να συνδιαμορφώσουν πολιτική, εκμεταλλευόμενοι στο έπακρο τον Ευρωπαϊκό παράγοντα και ειδικότερα τη Σύμβαση Πλαίσιο για την Προστασία των Εθνικών Μειονοτήτων καθώς και το Συμβούλιο της Ευρώπης, δυο συνιστώσες που επηρεάζουν τα μέγιστα στη δημιουργία των σχετικών με τις εθνικές μειονότητες θέσεων της Ευρωπαϊκή Ένωσης.

v       Η σύμβαση πλαίσιο για την προστασία των εθνικών μειονοτήτων.

Το διεθνές ολοκληρωμένο πρότυπο για τις Εθνικές Μειονότητες. Την 1η Φεβρουαρίου 1998, τέθηκε σε ισχύ η Σύμβαση-Πλαίσιο του Συμβουλίου της Ευρώπης για την Προστασία των Εθνικών Μειονοτήτων. Η Σύµβαση είναι αποτέλεσµα µιας απόφασης που πάρθηκε στη ∆ιάσκεψη Κορυφής Αρχηγών Κρατών και Κυβερνήσεων στη Βιέννη το 1993. Βασίζεται στα κείµενα, τόσο του Τελικού Κειµένου της Συνάντησης Ανθρώπινης ∆ιάστασης της Κοπεγχάγης του 1990 της ∆ιάσκεψης για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη (∆ΑΣΕ), όσο και της ∆ιακήρυξης του ΟΗΕ για τα ∆ικαιώµατα των Προσώπων που ανήκουν σε Εθνικές ή Εθνοτικές, Θρησκευτικές και Γλωσσικές Μειονότητες του 1992.

Η Σύµβαση-Πλαίσιο µπορεί να λειτουργήσει ως υπόδειγµα και νοµικό ορόσηµο για τη νοµοθεσία και την πρακτική των Κρατών-Μελών του Συµβουλίου της Ευρώπης σε ό,τι αφορά τη µεταχείριση που επιφυλάσσουν στις µειονότητες (μέλος του Συμβ. Ευρ. είναι και η Αλβανία). Η Σύµβαση µπορεί να θεωρηθεί επίσης ως το πιο πρόσφατο και περιεκτικό διεθνές πρότυπο για τις εθνικές µειονότητες κι έχει πέρα από ηθικό και πολιτικό κύρος.

v       Το Συµβούλιο της Ευρώπης

Ο επιβλέπων οργανισμός για την εφαρμογή της Σύμβασης. Το Συµβούλιο της Ευρώπης, µε έδρα στο Στρασβούργο της Γαλλίας, ιδρύθηκε το 1949 ως οργανισµός για τη συνεργασία µεταξύ των κυβερνήσεων και των κοινοβουλίων της Ευρώπης. Στόχος του είναι να πετύχει µεγαλύτερη ενότητα µεταξύ των Κρατών-Μελών του προκειµένου να διευκολύνει την οικονοµική και κοινωνική τους πρόοδο και να διαφυλάξει τις αρχές της πολυφωνικής δηµοκρατίας, το σεβασµό για τα ανθρώπινα δικαιώµατα και το κράτος δικαίου. Τα Κράτη-Μέλη πρέπει να ασπαστούν αυτές τις αρχές και να διασφαλίσουν ότι όλοι οι άνθρωποι που βρίσκονται στη δικαιοδοσία τους είναι σε θέση να απολαµβάνουν τα ανθρώπινα δικαιώµατα και τις θεµελιώδεις ελευθερίες.

Στις αρμοδιότητες του Συμβουλίου της Ευρώπης, μεταξύ των άλλων, βρίσκεται και η παρακολούθηση του εάν και κατά πόσο τα κράτη μέλη τηρούν και σέβονται τα όσα προβλέπονται στη Σύμβαση Πλαίσιο για τις εθνικές μειονότητες. Τα αρμόδια όργανα υπεύθυνα να επιβλέπουν το παραπάνω έργο είναι: Η Επιτροπή Υπουργών, η οποία παίρνει τις σηµαντικές εκτελεστικές αποφάσεις και καθοδηγεί τη δράση του οργανισµού. Αποτελείται από τους Υπουργούς Εξωτερικών κάθε Κράτους-Μέλους. Συνεδριάζει δύο φορές το χρόνο. Ωστόσο υπάρχουν εβδοµαδιαίες συναντήσεις των αναπληρωτών τους (των µονίµων εκπροσώπων των Κρατών-Μελών στο Στρασβούργο).

Η Συµβουλευτική Επιτροπή για τη Σύµβαση-Πλαίσιο για την Προστασία των Εθνικών Μειονοτήτων η οποία είναι ανεξάρτητο σώµα εµπειρογνωµόνων επιλεγµένων από την Επιτροπή Υπουργών µεταξύ υποψηφίων που έχουν προτείνει τα Συµβαλλόµενα Κράτη. Ο ρόλος της είναι να εξετάζει τις εκθέσεις* των Κρατών-Μελών και να προετοιµάζει γνωµοδοτήσεις για τα µέτρα που αυτά έχουν λάβει για να υλοποιήσουν τη Σύµβαση.

v       Οι κρατικές εκθέσεις. Το μέσο ελέγχου της κατάστασης 

Τα Συµβαλλόµενα Κράτη πρέπει να περιγράφουν σε εκθέσεις πώς εφαρµόζεται στις χώρες τους η Σύµβαση. Η Συµβουλευτική Επιτροπή θα εξετάσει πρώτη αυτές τις εκθέσεις και σε αυτήν την εξέταση, µπορεί επίσης να λάβει υπόψη της στοιχεία που υποβάλλονται από άλλες πηγές, µεταξύ των οποίων και από οργανώσεις µειονοτήτων. Έπειτα διατυπώνει τις γνωµοδοτήσεις της για την υλοποίηση των αρχών της Σύµβασης. Η Επιτροπή Υπουργών θα εξετάσει τότε τόσο την Κρατική Έκθεση όσο και τις γνωµοδοτήσεις της Συµβουλευτικής Επιτροπής για να διαµορφώσει συµπεράσµατα και όπου αρµόζει, να κάνει συστάσεις προς το κράτος σχετικά µε την αποτελεσµατικότητα της υλοποίησης της Σύµβασης από αυτό.

Τα κράτη που έχουν κυρώσει τη Σύµβαση είναι υποχρεωµένα να υποβάλουν τις αρχικές τους εκθέσεις µέσα σε 12 µήνες από την έναρξη ισχύος της Σύµβασης στο εν λόγω κράτος. Από τότε και στο εξής κάθε Συµβαλλόµενο Κράτος πρέπει να υποβάλει έκθεση κάθε πενταετία. Επιπλέον, η Επιτροπή Υπουργών µπορεί να ζητά έκτακτες εκθέσεις προκειµένου να αντιµετωπίσει καταστάσεις που µπορεί να προκύψουν στο ενδιάµεσο διάστηµα µεταξύ δύο περιοδικών εκθέσεων ενός Συµβαλλόµενου Μέρους. Οι Κρατικές Εκθέσεις δηµοσιοποιούνται µόλις τις λάβει το Συµβούλιο της Ευρώπης. Οι εκθέσεις θα πρέπει να περιέχουν πλήρεις πληροφορίες για τα νοµοθετικά και άλλα µέτρα που έλαβαν προκειµένου να κάνουν πράξη τις αρχές που διατυπώνονται στη Σύµβαση.

v       Ζωτικής σημασίας ο ρόλος των Οργανώσεων των Μειονοτήτων για τη σωστή ενημέρωση

Για τη σωστή αποτίµηση των Κρατικών Εκθέσεων έχει ζωτική σηµασία να λαµβάνει η Συµβουλευτική Επιτροπή πληροφορίες για την κατάσταση των µειονοτήτων από ανεξάρτητες πηγές. Οι οργανώσεις των μειονοτήτων µπορούν ανά πάσα στιγµή να στείλουν πληροφορίες στη γραµµατεία της Συµβουλευτικής Επιτροπής στο Συµβούλιο της Ευρώπης στο Στρασβούργο. Ιδανικά, όταν υποβάλλονται οι Κρατικές Εκθέσεις, οι οργανώσεις των μειονοτήτων υποβάλλουν εναλλακτικές εκθέσεις, οι οποίες αντιµετωπίζουν όλα τα ζητήµατα που εξετάζονται στις Κρατικές Εκθέσεις. Οι οργανώσεις των μειονοτήτων θα πρέπει να µελετούν τις Κρατικές Εκθέσεις, οι οποίες θα δηµοσιοποιούνται το αργότερο µόλις τις παραλάβει το Συµβούλιο της Ευρώπης, προκειµένου να προσδιορίσουν ποιες πληροφορίες χρειάζεται να αµφισβητηθούν ή να συµπληρωθούν. Με αυτόν τον τρόπο οι οργανώσεις των μειονοτήτων µπορούν να επικεντρωθούν στην υποβολή στοιχείων που λείπουν από την Κρατική Έκθεση ή που θα προσφέρουν εναλλακτικές/διορθωτικές πληροφορίες.

Η πολύ πρόσφατη περίπτωση της καταδίκης του Δημάρχου Χιμάρας και Προέδρου της ΟΜΟΝΟΙΑΣ, Βασίλη Μπολάνου, είναι μια κραυγαλέα υπόθεση για την οποία υπάρχει ξεκάθαρη αναφορά στη Σύμβαση Πλαίσιο (παράγραφος 3 του άρθρου 11) και θα πρέπει το συντομότερο δυνατόν να υπάρξει ενημέρωση της Επιτροπής.

v       Προτιμότερη η συλλογική εναλλακτική έκθεση

Οι Οργανώσεις των Μειονοτήτων είναι φρόνημο να εξετάσουν το ενδεχόµενο σχηµατισµού ενός συνασπισµού για την προετοιµασία εναλλακτικής έκθεσης σχετικά µε την υλοποίηση της Σύµβασης. Αν και οι προσπάθειες στα πλαίσια συνασπισµών µπορούν να είναι πολύπλοκες και χρονοβόρες, προσφέρουν πολυάριθµα οφέλη.

v       Δύσκολη υπόθεση η αξιοπιστία

Οι Οργανώσεις των Μειονοτήτων θα πρέπει να έχουν επίγνωση των προβληµάτων που θα συναντήσουν στην εδραίωση της αξιοπιστίας τους, η οποία µπορεί να αποδειχθεί δύσκολο να αναπτυχθεί και εύκολο να καταστραφεί. Η παρουσίαση ανακριβών πληροφοριών µπορεί να έχει αρνητικό αντίκτυπο στην εµπλεκόµενη μειονοτική οργάνωση. Οι Οργανώσεις των Μειονοτήτων θα πρέπει να είναι πάντοτε έτοιµες να τεκµηριώσουν τις πληροφορίες που υποβάλλουν.

v       Συμπέρασμα

Εάν αναλογιστεί κανείς την Συμφωνία Σταθεροποίησης και Προσχώρησης της Αλβανίας με την Ευρωπαϊκή Ένωση, για την οποία έγινε πρόσφατα πολύς ντόρος με αφορμή το υπόμνημα της ΟΜΟΝΟΙΑΣ, εύκολα θα αντιληφθεί ότι οι αναφορές που εμπεριείχε το κείμενο της εν λόγο σύμβασης αναφορικά με την Ελληνική Μειονότητα (παράγραφος 15), ήταν παρμένες αυτούσιες από αντίστοιχο ψήφισμα της 11ης Μαΐου του 2005, της Επιτροπής των Υπουργών του Συμβουλίου της Ευρώπης, το οποίο είχε προκύψει ύστερα και από τη σχετική γνωμοδότηση της Επιτροπής Εμπειρογνωμόνων για τη Σύμβαση Πλαίσιο. Είναι λοιπόν ηλίου φαεινότερο ότι οι συνιστώσες, Συμβούλιο της Ευρώπης και Σύμβαση Πλαίσιο για την Προστασία των Εθνικών Μειονοτήτων, θα πρέπει να χρησιμοποιηθούν στο έπακρο για τη σύσταση της επιχειρηματολογίας των βορειοηπειρωτικών θέσεων στο κατώφλι της εισόδου της Αλβανίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Ως εκ τούτου θα πρέπει να συσταθεί από την ΟΜΟΝΟΙΑ κατάλληλη ομάδα εργασίας η οποία θα στοχεύει στην:

1.      Αναγνώριση των προσώπων κλειδιά στις αντίστοιχες αρμόδιες υπηρεσίες του Συμβουλίου της Ευρώπης στο Στρασβούργο αλλά και την Αλβανία.

2.      Δημιουργική μελέτη της Σύμβασης Πλαίσιο για την Προστασία των Εθνικών Μειονοτήτων

3.      Δημιουργική μελέτη των 2, μέχρι στιγμής, κατατεθειμένων εκθέσεων της Αλβανικής Κυβέρνησης, των αντίστοιχων γνωμοδοτήσεων της Συμβουλευτικής Επιτροπής καθώς και των αποφάσεων της Επιτροπής των Υπουργών Εξωτερικών

4.      Σύνταξη και κατάθεση στην αρμόδια επιτροπή του Συμβουλίου της Ευρώπης, σε κατάλληλο χρόνο, παράλληλης έκθεσης σχετικής με το κατά πόσο η Αλβανία πληρεί και σέβεται τα όσα προκύπτουν από τα άρθρα της Σύμβασης Πλαίσιο για την προστασία των μειονοτήτων

5.      Προσπάθεια διεύρυνσης της βάσης μέσω επαφών με άλλες σχετικές ΜΚΟ ευρωπαϊκής εμβέλειας όπως η European Moovement η UNPO και άλλες.

Κι αν η έλλειψη ανθρώπινων πόρων ήταν και συνεχίζει να είναι ένα από τα βασικότερα προβλήματα των βορειοηπειρωτικών οργανώσεών, στην συγκεκριμένη περίπτωση θα μπορούσαν να κληθούν από την ΟΜΟΝΟΙΑ καταρτισμένοι βορειοηπειρώτες νεολαίοι, ανεξάρτητα από τον τόπο μόνιμης διαμονής τους, οι οποίοι θα μπορούσαν να προσφέρουν ουσιαστική προστιθέμενη αξία στον ελληνισμό της Βορείου Ηπείρου, καθοδηγούμενοι από τις ιδιαίτερες ικανότητές τους που προέρχονται από την πρόσβασή στην δημοκρατική παιδεία, την τεχνοκρατική εκπαίδευση αλλά και την καθημερινή τριβή με το ευρωπαϊκό γίγνεσθαι.

Είναι υποχρέωση των εκπροσώπων της νέας γενιάς να ανταποκριθούν σε οποιοδήποτε σχετικό κάλεσμα και να πρωτοστατήσουν σε αυτό τον αγώνα γνώσης, απαλλαγμένοι από πάσης φύσεως ιδιοτέλεια, με ήθος και γνώμονα την συνεχή αναζήτηση της αλήθειας σε όλες τις εκφάνσεις της δραστηριοποίησής τους. Οι εκπρόσωποι της νέας γενιάς των βορειοηπειρωτών σήμερα είναι επίσης υποχρεωμένοι να βάλουν τον σχετικό πήχη πολύ πιο ψηλά απ’ ότι τον έβαλε η προηγούμενη γενιά, η οποία αναγκάστηκε να αντιμετωπίσει συγκριτικά πολύ δύσκολες συνθήκες διαβίωσης. Στο πλαίσιο αυτό, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η ικανότητά τους να υπερπηδήσουν αυτά τα εκ των πραγμάτων υψηλά εμπόδια που θα βρεθούν στο δρόμο τους, δεν μπορεί παρά να εξαρτηθεί από τις καινοτόμες προτάσεις και τις ρεαλιστικές λύσεις που θα προσφέρουν προκειμένου να συνταχθεί και να υλοποιηθεί ένα νέο σχέδιο επιβίωσης και ανάκαμψης του ελληνισμού της Βορείου Ηπείρου.

Προς αυτή την κατεύθυνση, η Ευρωπαϊκή Κοινότητα αποτελεί έναν εν δυνάμει πολύ ισχυρό σύμμαχο της Ελληνικής Μειονότητας στην ευόδωση των προσπαθειών για βελτίωση της θέσης της εντός του Αλβανικού κράτους και η μέγιστη δυνατή ανάμειξή της αποκτά ακόμα μεγαλύτερη αξία σήμερα, την στιγμή που φαίνεται να σταθεροποιείται η πορεία της χώρας αυτής προς την Ευρωπαϊκή Ένωση. Η φωνή της Ελληνικής Μειονότητας στα αντίστοιχα αυτά φόρα θα πρέπει να είναι ξεκάθαρη, δυνατή αλλά και οπωσδήποτε σύμφωνη με το πνεύμα και τις αρχές της Ενωμένης Ευρώπης, προκειμένου να εισακουστεί και να αποφέρει τα μέγιστα δυνατά οφέλη για τον ελληνισμό της Βορείου Ηπείρου.

Η γεωγραφική θέση της Βορείου Ηπείρου ως φυσική συνέχεια της ελληνικής επικράτειας και η διαφαινόμενη είσοδος της Αλβανίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση (κατάργηση συνόρων και γενικότερες ευκαιρίες ανάπτυξης), δημιουργούν ένα σκηνικό πολιτικής δράσης με πολλές προκλήσεις. Το σύγχρονο αυτό ευρωπαϊκό γίγνεσθαι παρέχει σήμερα τις ευκαιρίες για τη δημιουργία του νομικού και πολιτικού πλαισίου εκείνου το οποίο θα επιτρέπει στους βορειοηπειρώτες να διαβιούν, προκόβουν και σταδιοδρομούν πλέον ως Έλληνες στα πατρογονικά τους εδάφη, χωρίς να υστερούν σχεδόν σε τίποτα από τους πατριώτες τους εντός του Ελλαδικού χώρου. Οι ευκαιρίες αυτές σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να αφεθούν ανεκμετάλλευτες.

Στέλιος Μπολάνος Μέλος του Δ.Σ. της Νεολαίας Βορειοηπειρωτών

http://www.himaraunion.com/2009-07-15-19-01-11/248-2009-06-08-23-51-50.html

*******

Άρθρο 2^ον

Η Ελλάδα έχει κάνει πολλά για τους Βορειοηπειρώτες!

Νίκος Υφαντής 26/02/2009

Διαβάζοντας ελληνόφωνα έντυπα που εκδίδονται στην Ελλάδα και στη Βόρειο Ήπειρο μένω κατάπληκτος από τις θέσεις ορισμένων (ευτυχώς ολίγων), οι οποίοι καταφέρονται με δριμύτητα κατά του Μητροπολιτικού Κέντρου, κατηγορώντας το για αδιαφορία και έλλειψη ενδιαφέροντος για την επίλυση των προβλημάτων που ταλανίζουν τον βορειοηπειρωτικό ελληνισμό.

Επιπλέον, στις κατ’ ιδίαν συζητήσεις με Βορειοηπειρώτες, διαπιστώνει κανείς τη δυσαρέσκεια και τη λύπη τους, ισχυριζόμενοι ότι εγκαταλείφθηκαν στην τύχη τους από την Ελληνική Πολιτεία, η οποία δε επέδειξε το προσήκον ενδιαφέρον για την ανάπτυξη του Βορειοηπειρωτικού χώρου και την παροχή βοήθειας στους Έλληνες της εθνικής κοινότητας.

Ίσως, ως ένα σημείο να δικαιολογούνται για τις αναφορές τους στη στάση της Ελληνικής Πολιτείας προς τους Έλληνες της Βορείου Ηπείρου, οι οποίοι, από της συστάσεως του αλβανικού κράτους, καταδιώκονται και λοιδωρούνται για την ελληνική τους καταγωγή. Μάλιστα, κατά την σχεδόν 50χρονη περίοδο του αλήστου μνήμης προηγούμενου δικτατορικού καθεστώτος, εγκλωβισμένοι, απομονωμένοι και αποκομμένοι από τον μητρικό κορμό, έχασαν τον προσανατολισμό τους. Στα δίσεκτα αυτά χρόνια ο αφελληνισμός εντάθηκε, κορυφώθηκε με τις διώξεις, τις εκτοπίσεις, τις φυλακές, τους θανάτους. Η εξαθλίωση, ο φόβος και ο τρόμος συμάδεψαν τους ανθρώπους.

Πολλές φορές μας δόθηκε η ευκαιρία να αναφερθούμε στις υποχρεώσεις του ελληνικού κράτους απέναντι στον βορειοηπειρωτικό ελληνισμό και στην ανάγκη να παραμεριστούν αντιφάσεις, αναστολές και αυτοσχεδιασμοί και να ληφθούν πρωτοβουλίες υπεράσπισης της μειονότητας και υποστήριξης στη διεκδίκηση όσων δικαιούνται. Και αυτό γιατί, κανένα έθνος δεν απαρνήθηκε τους ανθρώπους του στο όνομα κάποιου ανιστόρητου και ομιχλώδους διεθνισμού.

Γράφαμε για ανάγκη να έρθει αρωγός η Ελληνική Πολιτεία με σκοπό να παραμείνουν οι Βορειοηπειρώτες στις πατρογονικές τους εστίες και εκεί να αναπτύξουν τις δραστηριότητές τους και να δημιουργήσουν.

Γράφαμε ακόμη για τους αναγκαίους τομείς δράσης του ελληνικού κράτους για την επιβίωση της ελληνικής μειονότητας, τους οποίους εξειδικεύαμε στους εξής:

1.      Επιδίωξη οικονομικής σταθερότητας στην Αλβανία με επενδυτικά προγράμματα,

2.      Διακρατική συνεργασία και ειλικρινής διάλογος για τον σεβασμό των κατοχυρωμένων μειονοτικών δικαιωμάτων,

3.      Προστασία των ελληνικών περιουσιών από τις αρπακτικές διαθέσεις αλβανικών κύκλων,

4.      Συνεργασία σε θέματα πολιτισμού, εκπαίδευσης, επαγγελματικής κατάρτισης,

5.      Υποστήριξη του οδικού δικτύου στις βορειοηπειρωτικές περιοχές, το οποίο βρίσκεται σε πρωτόγονη κατάσταση,

6.      Οικονομική ενίσχυση των δασκάλων που διδάσκουν στα μειονοτικά σχολεία, με παράλληλα σεμινάρια, ώστε να επανασυνδεθούν οι δάσκαλοι με τον ελληνικό πολιτισμό και την ελληνική γλώσσα,

7.      Η αποκατάσταση της ιστορικής αλήθειας στα σχολικά βιβλία. Η ιστορική διαστρέβλωση και παραποίηση των γεγονότων δεν εξυπηρετεί τις διακρατικές σχέσεις.

Διττή πρέπει να είναι η προοπτική και η προσέγγιση του θέματος: Από τη μια μεριά η ανάγκη παραμονής των Βορειοηπειρωτών στον τόπο τους και η αποφυγή του κινδύνου ξεριζώματος από την πατρική γη και από την άλλη η στήριξη, η αναγέννηση, η συσπείρωση και οργάνωση του ελληνισμού.

Από αυτά άλλα πραγματοποιήθηκαν και άλλα βρίσκονται στο δρόμο της υλοποίησης. Μακάρι όλα τα προβλήματα να λύνονταν αυτόματα. Δυστυχώς, υπάρχουν πολλές δυσκολίες για την επίλυσή τους. Η κρατική αδιαφορία, η αρνητική στάση της γειτονικής χώρας, η παθητικότητα των βορειοηπειρωτικών οργανώσεων, είναι από τους λόγους που παρατηρούνται καθυστερήσεις.

Έχουμε τη γνώμη, και πιστεύω ότι διερμηνεύω και τα αισθήματα πολλών συμπατριωτών, ότι από την ελληνική Πολιτεία πραγματοποιήθηκαν αρκετά σε πολλούς τομείς. Θα ήταν αχαριστία εάν δεν αναγνωρίζαμε τη συμπαράσταση της Μητρόπολης προς τους Έλληνες της Βορείου Ηπείρου. Θα αναφερθούμε σύντομα σε κάποιες από τις πολλές προσφορές που δεν πρέπει να λησμονούμε:

                    I.      Μετά την κατάρρευση του προηγούμενου καθεστώτος στην Αλβανία ακολούθησε η ΜΕΓΑΛΗ ΕΞΟΔΟΣ, η ΜΕΓΑΛΗ ΦΥΓΗ προς την Ελλάδα. Η περίθαλψη και η φιλοξενία των ταλαιπωρημένων προσφύγων από τους Έλληνες ήταν συγκινητική. Η Ήπειρος είχε μεταβληθεί σε ένα απέραντο ξενοδοχείο, προσφέροντας στοργή στους ανθρώπους μας, οι οποίοι κοπαδιαστά εγκατέλειπαν τον «αλβανικό παράδεισο».

                 II.      Το κράτος ίδρυσε το «Ίδρυμα Παλλινοστούντων», η συνεισφορά του οποίου ήταν καθοριστική. Πρωτοστάτησε στην ίδρυση «Κέντρων Υποδοχής» των προσφύγων στην Πωγωνιανή, στο Βασιλικό, στους Φιλιάτες, στο Ζηρό και αλλού. Τα κέντρα αυτά πρόσφεραν πρώτες βοήθειες σε ένδυση, υπόδηση, τροφή και ύπνο. Ήταν λύση ανάγκης, αλλά πράξη σοφή. Μέσα στο χειμώνα η φιλοξενία σ’ αυτά τα Κέντρα ήταν υποδειγματική.

               III.      Σχεδόν καθημερινά φορτηγά αυτοκίνητα (νταλίκες) με δέματα (πολλοί θα θυμούνται τα «πάκα» με τα χελιδόνια) επισκέπτονταν αστικά κέντρα και χωριά, όχι μόνο στη Βόρειο Ήπειρο, αλλά σχεδόν σε όλη την Αλβανία και διένειμαν ρούχα και τρόφιμα. Αυτή την δύστυχη περίοδο η οικονομία της Αλβανίας είχε καταρρεύσει και ο κοινωνικός ιστός είχε διαρραγεί. Ο κίνδυνος εσωτερικής ανωμαλίας και αναταραχής ήταν άμεσος. Η βοήθεια που πρόσφερε η Ελλάδα σε τρόφιμα και ενδύματα ήταν «μάνα εξ ουρανού» και συγκράτησε όρθιους τους ρακένδυτους Αλβανούς πολίτες, ανεξάρτητα από φυλή και θρήσκευμα.

                IV.      Στο διάστημα που μεσολάβησε από το 1990 μέχρι σήμερα χιλιάδες ορειοηπειρωτικές οικογένειες, με υπομονή και έντιμη εργασία, δημιουργήθηκαν και αποκαταστάθηκαν. Πολλά βορειοηπειρωτόπουλα σπούδασαν και είναι δάσκαλοι, καθηγητές, γιατροί, δικηγόροι και ειδικευμένοι επαγγελματίες. Μακάρι, τα νέα αυτά παιδιά να εγκολπωθούν την αγάπη για την ιδιαίτερη πατρίδα τους, να επιστρέψουν και να βοηθήσουν στην ανάπτυξή της.

                  V.      Από την Ελληνική Πολιτεία παραχωρήθηκε «διπλή υπηκοότητα» στους Βορειοηπειρώτες. Ήταν ένα βασικό αίτημα των Ελλήνων της Βορείου Ηπείρου το οποίο εκπληρώθηκε. Σχετικά με το θέμα της διπλής υπηκοότητας χρειάζεται προσοχή. Είναι ανάγκη να κατοχυρωθεί το δικαίωμα των Βορειοηπειρωτών στις ιδιοκτησίες και στη γη τους γενικά. Εάν δεν κατοχυρωθεί το δικαίωμα αυτό ελλοχεύει ο κίνδυνος να χάσουν και την εθνική τους ταυτότητα.

                VI.      Στους ηλικιωμένους Βορειοηπειρώτες χορηγήθηκε από τον ΟΓΑ αγροτική σύνταξη, η οποία θεραπεύει βασικές τους ανάγκες και ζουν χωρίς δυσκολίες και ανασφάλειες. Ακούγονται φωνές ότι οι συντάξεις αυτές προέρχονται από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Δεν είναι αλήθεια. Χορηγήθηκαν από το ελληνικό κράτος και αυτό να μην μας διαφεύγει. Να είμαστε ευγνώμονες για τη σημαντική και ουσιαστική αυτή βοήθεια.

             VII.      Τελευταία με πρωτοβουλία των υπουργείων Εξωτερικών και Παιδείας πραγματοποιήθηκε η εκτύπωση 24ων τίτλων βιβλίων στην ελληνική γλώσσα, τα οποία και διανεμήθηκαν στους μαθητές των μειονοτικών σχολείων. Ένα αίτημα που χρόνιζε είχε αίσιο τέλος. Από τον κ. Ν. Γερασιμίδη, μορφωτικό ακόλουθο στο Ελληνικό Προξενείο Αργυροκάστρου, πληροφορούμαστε ότι το ζήτημα που είχε ανακύψει με τα βιβλία της γεωγραφίας και της ιστορίας ρυθμίστηκε.

Εκτός από αυτά και άλλα αιτήματα ικανοποιήθηκαν. Σε ένα τόσο μικρό χρονικό διάστημα δεν ήταν δυνατόν να λυθούν τα πάντα. Ενέργειες γίνονται και προσπάθειες καταβάλλονται. Επομένως, το Μητροπολιτικό Κέντρο δεν μας έχει εγκαταλείψει.

Η αγνωμοσύνη δεν είναι καλός σύμβουλος. Να είμαστε ευγνώμονες για όσα μας πρόσφεραν και για εκείνα που αποκτήσαμε. Ας μην περιμένουμε παθητικά να μας συντρέχουν οι άλλοι. Μόνοι μας να δραστηριοποιηθούμε και με το όργανό μας, πρωτοστασούσης της «ΟΜΟΝΟΙΑΣ», να απαιτήσουμε από την ελληνική και την αλβανική κυβέρνηση όσα δικαιούμαστε.

Η δικαίωση δεν θα έρθει μέσα από στείρες και αρνητικές θέσεις, αλλά μέσα από δημιουργικές διεργασίες, τις οποίες οι ίδιοι να επεξεργαζόμαστε και να αγωνιζόμαστε για την υλοποίησή τους.

Γράφει: Νίκος Υφαντής

http://www.neb.gr/phpBB2/viewtopic.php?f=14&t=3208#p29863

Τώρα μετά την μελέτη των πιο πάνω όλοι οι επισκέπτες – αναγνώστες του Apodimos.com Online magazine και οι Έλληνες και Απόδημοι αδελφοί μας ΚΡΑΥΑΖΟΥΝ το ότι η Ελλάδα πρέπει να σκύψει πάνω από τα προβλήματα των Βορειοηπειρωτών και να εκμεταλλευτεί τη διαδικασία ένταξης της Αλβανίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση επιτυγχάνοντας την επίλυση των δίκαιων αιτημάτων των Ελλήνων της Αλβανίας. Και αυτό διότι όλοι οι Έλληνες εκφράζουν την αγωνία τους για την συνεχή και ύπουλη προσπάθεια των αλβανικών Αρχών να τρομοκρατήσουν και τελικά να εκδιώξουν τον Βορειοηπειρωτικό Ελληνισμό από τις πατρογονικές του εστίες. Ο Ελληνισμός δεν έχει περιθώριο για άλλες εδαφικές συρρικνώσεις διότι δεν θα επιτρέψουμε στον εαυτό μας άλλες χαμένες ή αλησμόνητες Πατρίδες.

 Πηγές : Apodimos.com και πληροφορίες από τα  himaraunion.com – neb.gr