ΤΡΕΙΣ ΕΛΛΗΝΙΔΕΣ «ΜΙΛΟΥΝ» για την ΕΛΛΗΝΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟΥΣ από το 4000 Π.Χ. ΕΩΣ ΣΗΜΕΡΑ !!!! Αρχειακό Στην έκδοση μας αυτή για την ενημέρωση όλων των Ελλήνων, Κυπρίων, Αποδήμων και Ομογενών αδελφών μας θα παρουσιάσουμε τις απόψεις ή παρουσιάσεις ή δηλώσεις 3 γυναικών οι οποίες, η πρώτη με την «γραφίδα» του Η/Υ της μας καταγράφει πως αισθάνεται και γραφεί «Κλαίω για την Ελλάδα που μάθαμε κάποτε να αγαπάμε. Κλαίω για τη χαμένη αξιοπρέπεια του Έλληνα και για τους αγώνες του για ελευθερία και δικαιοσύνη που πήγαν χαμένοι. Κλαίω, όχι τόσο για το δανεισμό από τις ξένες χώρες, αλλά για το δικαίωμα που τους δώσαμε να μας λοιδορούν. Κλαίω για τη νοοτροπία του καθένα από μας, που δεν βλέπω να αλλάζει και ντρέπομαι. Ντρέπομαι που είμαι Ελληνίδα…», την δεύτερη η οποία σύμφωνα με τους αρχαιολόγους, η «Μύρτις» ήταν ένα από τα πολλά θύματα του τυφοειδούς πυρετού που αφάνισε το ένα τρίτο του πληθυσμού της Αθήνας στο τέλος του 5ου αι. π.Χ. και ήταν μόλις 11 ετών όταν έχασε τη ζωή της και τάφηκε βιαστικά σε έναν ομαδικό τάφο μαζί με ακόμη 150 ανθρώπους και την τρίτη η οποία δηλώνει «Ελληνίδα κατ΄επιλογήν». Λατρεύει και υπηρετεί, με όλες τις δυνάμεις της, την Ελλάδα, την οποία θεωρεί δεύτερη πατρίδα, προωθώντας τις διαχρονικές πνευματικές αξίες της. Μιλάει με τα καλύτερα λόγια για τον μέντορά της, Παναγιώτη Τσάκο, «τον καπετάνιο του πλοίου των ονείρων μας», τονίζοντας το πάθος του για τη διάδοση των αξιών, των ιδανικών και του πολιτισμού του ελληνισμού. Ας γνωρίσουν όλοι οι Έλληνες , Κύπριοι , Απόδημοι και Ομογενείς αδελφοί μας, τι μηνύματα μας μεταφέρουν, διότι και οι (3) τρεις αυτές γυναίκες είναι Έλληνιδες .
Κανένας δεν θα μπορούσε να επιτευχθεί τόσο μεγάλη ομοιότητα δυο προσώπων μιας Ελληνίδας της Χριστιάννας Λούπα που γεννήθηκε στην Αθήνα, με μιας Ελληνίδας της «Μύρτις» του Πελοποννησιακού Πολέμου (του 5ου αι. π.Χ.) επιστρέφει στην Αθήνα του 21ου αιώνα .
Και αυτό αποδεικνύετε από το κρανίο της «Μύρτιδος» βρέθηκε σε ομαδικό τάφο στον Κεραμεικό και η ανάπλαση του προσώπου της, που ξεκίνησε στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και ολοκληρώθηκε στη Σουηδία. Θέμα 1ον Επιτάφιος Θρήνος Της Χριστιάννας Λούπα* April 19, 2010 Πιο κάτω σας παρουσιάζουμε το Βιογραφικό της 1ης πρώτης Ελληνίδας . Η Χριστιάννα Λούπα είναι δικηγόρος και συγγραφέας. Γεννήθηκε στην Αθήνα. Τελείωσε το Αρσάκειο Ψυχικού, σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες στο Πάντειο Πανεπιστήμιο και Νομικά στη Νομική Σχολή Αθηνών. Κατόπιν ακολούθησε μεταπτυχιακές σπουδές στο Παρίσι, τη Βιέννη και το Βουκουρέστι. Από πολύ μικρή ταξιδεύει στο εξωτερικό και, έχοντας επισκεφθεί πολλές χώρες του κόσμου, έχει αποκτήσει πολύτιμες εμπειρίες από διάφορους πολιτισμούς. Σήμερα αρθρογραφεί σε διάφορες εφημερίδες της Ελλάδας και της Ομογένειας, όπως ο Ταχυδρόμος της Θεσσαλίας, ο Νέος Κόσμος της Αυστραλίας, οι Πατρίδες του Καναδά, η Greek News, η Hellenic News of America κ.α. Το 2003 κυκλοφόρησε το πρώτο της βιβλίο «Μετά την Καταστροφή. Σμύρνη – Κατοχή» και το δεύτερο το 2007 με τίτλο «Στους Δρόμους του Πεπρωμένου»,(Μεσοπόλεμος – Κατοχή – Εμφύλιος
Χριστιάννα Λούπα Επιτάφιος Θρήνος Για μια χώρα που πνέει τα λοίσθια γράφονται πολλά σε καθημερινή βάση, με αγανάκτηση, με λύπη, με απελπισία από διάφορους πολίτες κι ας έχουμε όλοι το μικρό ή μεγάλο μερίδιο της ευθύνης μας. Μια περιήγηση στο διαδίκτυο αρκεί για να καταλάβει κανείς το πένθος που έχει βυθιστεί η χώρα. Ανοιχτές επιστολές, κραυγές διαμαρτυρίας, φλέγοντα άρθρα και αγανακτισμένα σχόλια. Τις πταίει λοιπόν; Αυτό ας το απαντήσει ο καθένας μόνος του, αφού κάνει την αυτοκριτική του. Σε μια πατρίδα που καθημερινά αυτοχειριάζεται ωστόσο, οι ζημιές δεν αποτιμώνται μόνο σε χρήμα, αλλά και σε ανθρώπινες ζωές, αθώες ψυχές, θύματα της κρατικής αποσύνθεσης και της αβελτηρίας των σαρκοφάγων πολιτικών της ελληνικής κοινωνίας, αλλά και της αναλγησίας του καθενός από μας, που συντηρούμε και αναπαράγουμε ένα σαθρό πελατειακό αυτοκαταστρεφόμενο σύστημα, όπου ο πολίτης δεν είναι αυτός υπέρ του οποίου θα όφειλε να λειτουργεί το κράτος, αλλά το θύμα του. Παράπλευρες συνέπειες ή εγκληματικές ενέργειες; Ατυχήματα ή δολοφονίες; Κράτος (ανύπαρκτης) προνοίας ή στυγερός δολοφόνος; Την ώρα που όλοι δακρύσαμε για το άτυχο μωρό ηλικίας δεκατριών μηνών από την Κοζάνη, που, ελλείψει παιδιατρικής κλινικής, περιφερόταν από νοσοκομείο σε νοσοκομείο, από την Κοζάνη στην Πτολεμαΐδα, από την Πτολεμαΐδα στη Βέροια κι από τη Βέροια στη Θεσσαλονίκη, όπου και πέθανε, κυκλοφόρησε η λίστα με τους μισθούς των Golden Boys της ΕΡΤ. Υπέρογκα ποσά από 324.000 ευρώ ετησίως, χοροπηδούν μπροστά στα έκπληκτα μάτια μας, τη στιγμή που τα νοσοκομεία της Δ. Μακεδονίας δεν έχουν στοιχειώδεις κλινικές και νοσηλευτικό προσωπικό, λες και στην επαρχία δεν κατοικούν άνθρωποι ή η ανθρώπινη ζωή εκεί είναι μικρότερης αξίας. Οι μισοί από τους προκλητικούς μισθούς αν κόβονταν, θα μπορούσαν μια χαρά να επανδρωθούν οι κλινικές της περιφέρειας. Και αυτό βέβαια δεν είναι το μόνο περιστατικό. Διαβάσαμε τις μέρες του Πάσχα, ότι κοριτσάκι από το Αγρίνιο τραυματίστηκε στα μάτια από βεγγαλικό και δεν υπήρχε εφημερεύων οφθαλμίατρος στο νοσοκομείο του Αγρινίου. Έτσι το κοριτσάκι μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο του Ρίου, πολύτιμος χρόνος όμως είχε χαθεί. Όπως δήλωσαν αρμόδιοι, οι γιατροί στο νοσοκομείο Αγρινίου δεν επαρκούν και δημιουργούνται κενά στις εφημερίες. Και συνεχίζω με καινούρια λίστα. Είναι το Golden μισθολόγιο του ΟΠΑΠ αυτή τη φορά: Εδώ έχουμε και Golden καθαρίστριες! Υπάρχουν αποδοχές 15.000 και 8.000 ευρώ μηνιαίως. Θέλετε και τη λίστα των υπαλλήλων της Βουλής ή μήπως των υπόλοιπων ΔΕΚΟ; Θέλετε επίσης να σας θυμίσω την περίπτωση του 17χρονου μαθητή της Στέγης Ανηλίκων Βόλου, που αυτοκτόνησε όταν η Στέγη διέκοψε τη λειτουργία της, επειδή δεν είχαν ανανεωθεί οι συμβάσεις των υπαλλήλων; Την ώρα που κάποιοι τρώνε αχόρταγα τη μερίδα του λέοντος, η Ελλάδα θρηνεί τα παιδιά της, θύματα ενός ανάπηρου και παραμελημένου Εθνικού Συστήματος Υγείας και Προνοίας, που θέλει κίνητρα για να αναστηθεί. Η δημόσια και δωρεάν παιδεία είναι ένας μύθος, που το μόνο που κάνει είναι να συντηρεί την κερδοφόρα για πολλούς παραπαιδεία. Το δικαστικό κύκλωμα απονέμει δικαιοσύνη, η διεφθαρμένη αστυνομία φλερτάρει με τους τρομοκράτες, την ώρα που ένα 15χρονο παιδί χάνει τη ζωή του ψάχνοντας στα σκουπίδια για φαγητό και την ώρα που η εγκληματικότητα, εγχώρια και εισαγόμενη, έχει γίνει πλέον ανεξέλεγκτη. Η χώρα μας, κατάντησε η χωματερή της Ευρώπης και είναι πλέον νεκρή. Κλαίω για την Ελλάδα που μάθαμε κάποτε να αγαπάμε. Κλαίω για τη χαμένη αξιοπρέπεια του Έλληνα και για τους αγώνες του για ελευθερία και δικαιοσύνη που πήγαν χαμένοι. Κλαίω, όχι τόσο για το δανεισμό από τις ξένες χώρες, αλλά για το δικαίωμα που τους δώσαμε να μας λοιδορούν. Κλαίω για τη νοοτροπία του καθένα από μας, που δεν βλέπω να αλλάζει και ντρέπομαι. Ντρέπομαι που είμαι Ελληνίδα… http://www.greeknewsonline.com/?p=12461 ******** Θέμα 2ον Η «Μύρτις» του Πελοποννησιακού Πολέμου επιστρέφει στην Αθήνα του 21ου αιώνα Και το όνομα αυτής... «Μύρτις». Ο λόγος για το κοριτσάκι, που έζησε στα χρόνια του Πελοποννησιακού Πολέμου και το οποίο μάς περιμένει από τις 15 Απριλίου στο Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας, για να μας «μιλήσει» για την αρχαία Αθήνα. Η πρώτη του παρουσίαση έγινε την Παρασκευή (ώρα 19:30) στο Νέο Μουσείο της Ακρόπολης. Το όνομα «Μύρτις» -ή αλλιώς «Μυρτώ»- της το έδωσαν οι αρχαιολόγοι, με το σκεπτικό ότι ήταν ένα από τα πιο διαδεδομένα γυναικεία ονόματα της εποχής. Το 11χρονο κορίτσι που έζησε στην Αθήνα πριν από 2.440 χρόνια, η «Μύρτις» μάς έδειξε το πρόσωπό της, χάρη στη σύγχρονη τεχνολογία. Σύμφωνα με τους αρχαιολόγους η «Μύρτις» ήταν ένα από τα πολλά θύματα του τυφοειδούς πυρετού που αφάνισε το ένα τρίτο του πληθυσμού της Αθήνας στο τέλος του 5ου αι. π.Χ. και μαζί τον σπουδαίο Αθηναίο πολιτικό Περικλή. Ήταν μόλις 11 ετών όταν έχασε τη ζωή της και τάφηκε βιαστικά σε έναν ομαδικό τάφο μαζί με ακόμη 150 ανθρώπους. Η αρχή για την αναγέννηση της Μύρτιδος έγινε το 1995 όταν στη διάρκεια των ανασκαφών στον Κεραμεικό βρέθηκε σε ομαδικό τάφο ένα παιδικό κρανίο, το οποίο έφερε την κάτω γνάθο, αλλά και την πλήρη οδοντοστοιχία -κάτι εξαιρετικά σπάνιο. Το γεγονός ότι ορισμένα από τα δόντια ήταν τα νεογιλά, οδήγησε άμεσα στο συμπέρασμα ότι επρόκειτο για παιδί μικρής ηλικίας, που πέθανε εξαιτίας του μεγάλου λοιμού.
Η άριστη διατήρηση του κρανίου έδωσε το έναυσμα, το 2007, στον επίκουρο καθηγητή Ορθοδοντικής του Πανεπιστημίου Αθηνών Μανώλη Παπαγρηγοράκη να επιχειρήσει την ανασύνθεση του προσώπου της. Για την ολοκλήρωση του εγχειρήματος επιστρατεύθηκε όλη η σύγχρονη εμπειρία και τεχνολογία, ενώ η ανάπλαση του προσώπου έγινε στη Σουηδία. Έτσι, προέκυψε η Μύρτις. Ένα κοριτσάκι με καστανά μάτια και μαλλιά. Πιθανότητα λάθους ενδεχομένως υπάρχει, αφού ορισμένα μαλακά τμήματα του προσώπου, όπως η μύτη και τα αφτιά, δεν μπορούν να προσδιοριστούν μόνο από το κρανίο. Στο ερώτημα εάν ήταν όμορφη η Μύρτις, ο κ. Παπαγρηγοράκης απαντά στο Βήμα πως «ήταν όπως τα κορίτσια της ηλικίας της στην Αθήνα της Κλασικής εποχής». Όσο για το εάν είναι βέβαιος ότι ήταν καστανή, λέει: «Δεν είμαι. Άκουσα τη γνώμη των αρχαιολόγων, οι οποίοι μου υπέδειξαν ότι οι άνθρωποι εκείνη τη εποχή ήταν στην πλειονότητά τους καστανοί». Ο ίδιος σημειώνει ότι εάν υπήρχε οικονομική δυνατότητα για περαιτέρω έρευνα του DΝΑ, θα μπορούσε να εξακριβωθεί ακριβώς το χρώμα των ματιών και των μαλλιών.
Η «Μύρτις» Με την ολοκλήρωση της ανάπλασης έγινε το πρώτο παιδί που ανακτά τη φυσιογνωμία του με τη βοήθεια της σύγχρονης τεχνολογίας, ενώ μας φέρνει πιο κοντά στην εικόνα των κατοίκων της αρχαίας Αθήνας.
Η ύπαρξης της «Μύρτις» αποδεικνύει ότι δεν αλλάξαμε εδώ και 4000 χρόνια. Ας το μελετήσουμε προσεκτικά . Τα μαλλιά της είναι κοκκινωπά. Τα μάτια της καστανά. Τα δόντια της ελαφρώς πεταχτά. Η μύτη της ίσια. Τίποτα στο πρόσωπό της δεν μαρτυρά ότι έζησε και πέθανε πριν από 2.440 χρόνια. Το όνομά της Μύρτις. Και είναι ένα απο τα πολλά θύματα του τυφοειδούς πυρετού που αφάνισε το ένα τρίτο του πληθυσμού της Αθήνας στο τέλος του 5ου αι. π.Χ. και ήταν μόλις 11 ετών όταν έχασε τη ζωή της και τάφηκε βιαστικά σε έναν ομαδικό τάφο μαζί με ακόμη 150 ανθρώπους. Το κρανίο της, που διατηρήθηκε σε άριστη κατάσταση, αποκαλύπτει το πρόσωπό της. Η Μύρτις γίνεται το πρώτο παιδί που ανακτά τη φυσιογνωμία του με τη βοήθεια της σύγχρονης τεχνολογίας, ενώ μας φέρνει πιο κοντά στην εικόνα των κατοίκων της αρχαίας Αθήνας. «Πρόκειται για ένα κορίτσι περίπου 11 ετών και το μόνο που μπορούμε να πούμε είναι ότι είχε ορθοδοντικό πρόβλημα: λόγω της συνύπαρξης παιδικών και μονίμων δοντιών δημιουργούνταν συνωστισμός στην άνω γνάθο και οι κυνόδοντες ήταν εκτός τόξου», λέει στα «ΝΕΑ» ο επίκουρος καθηγητής Ορθοδοντικής του Πανεπιστημίου Αθηνών Μανώλης Παπαγρηγοράκης, που είναι και η ψυχή της διεπιστημονικής ιδέας της ανασύστασης του προσώπου της Μύρτιδος, η οποία έγινε από όλους τους συντελεστές αφιλοκερδώς και παρουσιάστηκε χθες σε εκδήλωση στο Νέο Μουσείο Ακρόπολης. «Δεν μπορούμε να μιλήσουμε για κάτι χαρακτηριστικό που να τη διαφοροποιεί από ένα παιδί της ηλικίας του», εξηγεί.
Ο λοιμός, που έπληξε την Αθήνα από το 430 έως το 426 π.Χ., κόστισε τη ζωή σε 50.000 ανθρώπους. Γέμισαν τάφους πολλές γωνιές της Αθήνας- από την Πειραιώς έως την Πανεπιστημίου (κάτω από το πολυκατάστημα Αttica). Και έγινε αιτία οι Αθηναίοι να ξεχάσουν τα ιερά και τα όσιά τους και να ρίχνουν σε ομαδικούς λάκκους τους νεκρούς τους. Η ταυτότητά του ωστόσο παραμένει άγνωστη έως ότου «μιλήσουν» τα δόντια των νεκρών του ομαδικού τάφου που βρέθηκε επί των οδών Πειραιώς και Ιεράς Οδού και απέδειξε πως ο λοιμός που χτύπησε την Αθήνα κατά το δεύτερο έτος του Πελοποννησιακού Πολέμου ήταν ιστορικό γεγονός. Η έρευνα του επίκουρου καθηγητή Οδοντιατρικής του Πανεπιστημίου Αθηνών, Μανώλη Παπαγρηγοράκη αποδεικνύει πως το πιθανότερο είναι πως πρόκειται για τυφοειδή πυρετό. Ασθένεια που προκαλεί στα θύματά του πονοκέφαλο, πυρετό, εξανθήματα και διάρροια. Για να καταλήξουν σε αυτό το συμπέρασμα οι επιστήμονες μελέτησαν τον πολφό των δοντιών των νεκρών, καθώς στην πολφική κοιλότητα διατηρείται στεγανό και ανεπηρέαστο το DΝΑ από εξωτερικές επιμολύνσεις. Και εντόπισαν πως το μικρόβιο ήταν Salmonella enterica serovar Τyphi που είναι υπεύθυνο για την εκδήλωση τυφοειδούς πυρετού. ******** Θέμα 3ον Μαργαρίτα Λαρριέρα, μία «Ελληνίδα κατ΄ επιλογήν» April 19, 2010 Δηλώνει «Ελληνίδα κατ΄επιλογήν». Λατρεύει και υπηρετεί, με όλες τις δυνάμεις της, την Ελλάδα, την οποία θεωρεί δεύτερη πατρίδα, προωθώντας τις διαχρονικές πνευματικές αξίες της, που έχουν κληρονομήσει και υιοθετήσει στη χώρα της, την Ουρουγουάη. Η αναγόρευσή της σε «Πρεσβευτή Ελληνισμού» από τη Νομαρχία Αθηνών αποτέλεσε για την ίδια ανανέωση των δεσμεύσεων, που έχει αναλάβει με πολλή αγάπη για κάθε τι ελληνικό. Ο λόγος, για τη Μαργαρίτα Λαρριέρα (Margarita Larriera), καθηγήτρια Ελληνικής Γλώσσας και διευθύντρια του Ιδρύματος «Μαρία Τσάκος», στο Μοντεβιδέο της Ουρουγουάης. «Ο ελληνικός πολιτισμός είναι αναπόσπαστο μέρος της Παιδείας της Ουρουγουάης. Από τα παιδικά μας χρόνια μαθαίνουμε για την ελληνική λογοτεχνία και την ιστορία», δηλώνει η κα Λαρριέρα στο περιοδικό του ΑΠΕ-ΜΠΕ, «Ελληνική Διασπορά» και συνεχίζει «Στη δική μου περίπτωση έτυχε να ζω απέναντι από την Ελληνική Κοινότητα του Μοντεβιδέο κι έτσι μού δόθηκε η ευκαιρία να έρθω σε επαφή και με τους σύγχρονους Έλληνες» . Όντας πλέον φοιτήτρια Πανεπιστημίου, το 1977, (σ.σ. είναι απόφοιτη της σχολής Ανθρωπιστικών Σπουδών σε ιστορικές σπουδές) έμαθε ότι, παραδίδονται μαθήματα ελληνικής γλώσσας στην Κοινότητα και τότε, από την επαφή της με την πανέμορφη, όπως τη χαρακτηρίζει, ελληνική γλώσσα, η αγάπη της προς τον ελληνικό πολιτισμό έγινε βαθύς έρωτας, που παραμένει ζωντανός μέχρι σήμερα. Επίσης τονίζει η κα Λαριέρα «Η γνώση μου της ελληνικής, μού επέτρεψε να διαπιστώσω ότι, η Ελλάδα εξακολουθεί να είναι πηγή πολιτισμού και παράγει άξιους δημιουργούς, εξίσου σημαντικούς με τους αρχαίους της». Και συνεχίζει: «Είναι συγκινητικό αυτό που γίνεται μετά από 32 χρόνια δράσης του Ιδρύματος στο Μοντεβιδέο, για πάνω από 6.000 άτομα, που ήρθαν σε επαφή με τη γλώσσα και με την Ελλάδα. Μιλάμε για ανθρώπους από 17 μέχρι και 94 χρονών, οι περισσότεροι καθαρά Ουρουγουανοί, που τούς έχει μαγέψει η γλώσσα, οι χοροί, η λογοτεχνία, η κουζίνα και όλα τα άλλα, που προσφέρει το Ίδρυμα. Θα ήθελα να σας δοθεί η ευκαιρία να έρθετε εδώ και να μιλήσετε με Ουρουγουανούς, ισπανικής ή ιταλικής καταγωγής, σε άπταιστα ελληνικά, για Σεφέρη, Πλάτωνα ή Θεοδωράκη. Έχουμε, βέβαια, και πολλούς μαθητές ελληνικής καταγωγής, τρίτης και τέταρτης γενιάς, που βρίσκουν στο Ίδρυμα, το κατάλληλο περιβάλλον να είναι κοντά στην πατρίδα των προγόνων τους». Για τον μέντορά της, Παναγιώτη Τσάκο, «τον καπετάνιο του πλοίου των ονείρων μας», η κα Λαρριέρα μιλάει με τα καλύτερα λόγια, τονίζοντας το πάθος του για τη διάδοση των αξιών, των ιδανικών και του πολιτισμού του ελληνισμού. Το 2007, το Ίδρυμα μετακόμισε σ’ ένα πανέμορφο οίκημα, στο κέντρο της πόλης, γεγονός που αύξησε κατακόρυφα τις δραστηριότητές του. Μόνο το 2009, οι εγγραφές έφτασαν στα 450 άτομα. Αξίζει να αναφερθεί και η βιβλιοθήκη του Ιδρύματος, που εξελίσσεται ραγδαία σε πυρήνα δυναμικής διάδοσης της ελληνικής παιδείας. «Το Ίδρυμα οργάνωσε ή συνεργάστηκε στη διοργάνωση πολλών πολιτιστικών εκδηλώσεων, που σχετίζονται με την Ελλάδα, όπως αυτή που ετοιμάζουμε για τον επόμενο Μάιο, ίσως τη μεγαλύτερη που έχουμε προγραμματίσει ποτέ. Μαζί με τη λογοτεχνική εταιρία «Οι Αναγνώστες του Ομήρου», και με τη συμβολή πολλών δημοσίων και ιδιωτικών φορέων της Ουρουγουάης και της Ελλάδας, παιδιά, νέοι και ενήλικες θα διαβάσουν ή θα τραγουδήσουν την Ιλιάδα και την Οδύσσεια, κατά τη διάρκεια μιας μοναδικής πολιτιστικής εμπειρίας για την Ουρουγουάη και για τη Λ. Αμερική, που θα πραγματοποιηθεί στο Μοντεβιδέο, από τις 17 μέχρι και τις 22 Μαΐου, τιμώντας τα αθάνατα έργα του Ομήρου, καθώς και των μεταφραστών του». Παρ΄ όλο το φόρτο εργασίας στο ίδρυμα, που είναι αναγνωρισμένο από το Υπουργείο Παιδείας της Ελλάδας ως εξεταστικό κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, πιστοποιημένο να χορηγεί πιστοποιητικά ελληνομάθειας, η κα Λαρριέρα βρίσκει χρόνο να διευθύνει και μία εκπομπή στο ραδιόφωνο του Μουτεθιδέο, με τίτλο «Ταξίδι στην Ιθάκη» και λέει κα Λαρριέρα «Ο σταθμός απ’ τον οποίο εκπέμπει το πρόγραμμά μας έχει τεράστια κάλυψη. Αναμφίβολα, η μουσική είναι η απόλυτη διεθνής γλώσσα και το ραδιόφωνο, το τέλειο μέσο επικοινωνίας. Έχω λάβει μηνύματα από όλες τις περιοχές της Ουρουγουάης και από κοντινές της Αργεντινής, από ανθρώπους που δεν είχαν ποτέ σχέση με την ελληνική γλώσσα, αλλά η μουσική τούς τράβηξε. Πάντα κάνω μια μικρή μετάφραση στα ισπανικά μέρους των στίχων, το οποίο αρέσει πάρα πολύ. Έχω καταπληκτικές μαρτυρίες από ανθρώπους, σε απομακρυσμένα μέρη της χώρας, που κάθονται και ακούνε, κάθε Σάββατο, το πρόγραμμα και απολαμβάνουν την ελληνική μουσική και την ομορφιά της». Από το 2002, η κα Λαρριέρα είναι πρόεδρος του τμήματος Ουρουγουάης της Διεθνούς Εταιρείας Φίλων Νίκου Καζαντζάκη, ένα ακόμη «πολύ όμορφο κομμάτι της δράσης μου στην Ουρουγουάη», όπως χαρακτηριστικά τονίζει και σημειώνει «Αποστολή μας, και τιμή επίσης, θα ‘λεγα, είναι να κρατάμε ζωντανό το τόσο αξιόλογο έργο του και να το κάνουμε γνωστό στο ευρύτερο κοινό. Μ’ αυτό τον σκοπό οργανώνουμε, κάθε δύο χρόνια, μια μεγάλη εκδήλωση προώθησης και διάδοσης των αθάνατων κειμένων του μεγάλου Κρητικού». Κλείνοντας, η κα Λαρριέρα μας διαβεβαιώνει ότι, με τους «Έλληνες κατ’ επιλογήν», σε όλο τον κόσμο, σ’ αυτούς τους δύσκολους καιρούς, «είμαστε και θα είμαστε, ακόμα πιο πολύ, στο πλευρό της Ελλάδας μας, ως πραγματικός «πνευματικός στρατός», να την προστατέψουμε και να τη βοηθήσουμε, να μην χάσει ποτέ την ακτινοβολία, την αξιοκρατία και τον σεβασμό που της αρμόζει» . http://www.greeknewsonline.com/?p=12475 Πηγές : Apodimos.com και πληροφορίες από το greeknewsonline.com και in.gr
Στείλτε τήν σελίδα αύτή μέ e-mail
Copyright © 1999-to date by Apodimos. All rights reserved.
|
